maandag 7 januari 2013

TbaengMeanchey - Prasah Preah Vihaer ( 122 km )

vandaag fietsen we naar het gekende bolwerk van de Khmer Rouge : het tempel complex Prasah Preah Vihear.  Het ligt in het Dangrek gebergte, tegen de Thaise grens en heeft regelmatig te lijden onder het heen en weer gevecht tussen beide landen.  Het wordt momenteel nog steeds afgeraden naar daar te reizen en de grensovergang is er gesloten....niet dat we ons daar iets van aantrokken ;-)




een zeldzaamheid op de weg ;
 
onderweg kunnen we niet weerstaan aan al dat lekkers

 
500 Riel voor 1 wafeltje
 
 
 We hadden een lange weg voor de boeg ( 120 km ) en waren blij dat we af en toe konden "liften" met de lokale tractoren die pendelen tussen de kleine dorpjes.  Hun snelheid ligt rond de 25 km/hr en de mensen vinden het super leuk als je er even komt aan hangen

 
een rijdend suikerriet-pers-kraampje kwam als geroepen !!!!
ééntje met veel ijs aub :-)



 
Eenmaal aan het tempelcomplex gekomen, moesten we niks betalen, enkel ons paspoort tonen voor registratie. Daarna sloegen de taxibrommers ons als vliegen rond de oren, om voor 8 dollar naar boven te brengen... ah nee hé, we hebben niet heel de weg afgelegd om nu naar boven gebracht te worden. Volgens hun echter, is dat niet te doen met de fiets....

 
 
en halfweg moesten we hun gelijk geven ! Een stijging% van ver boven de 15% en dat met onze zware fietsen..... is echt niet te befietsen ;-) maar te voet gaat natuurlijk wel en dus gaven we ons niet gewonnen !

 
met de brommer kan je alles vervoeren, hoe steil het ook is


Het complex is bezaaid met een slecht uitgerust Cambodjaans leger dus moet je de zandzakken en tenten erbij nemen.  Niettemin is een bezoek aan de tempel zeker de moeite waard :

 
het staat zelfs op hun geldbriefjes gedrukt

 
Baray oftewel waterreservoir

  
 
klik op foto om te vergroten 


 
prachtige uitgehouwde taferelen

 
stenen afgemeten in elkaar gepuzzeld
 
 
deuren op elkaar uitgelijnd

 
sommige daken bestaan volledig uit dikke stenen, je vraagt je af hoe ze het voor elkaar kregen

 
het complex staat boven op het topje van de berg
hieronder het zicht over Cambodjaanse kant met de slingerweg naar boven

 
 
ganse familie's zijn hier gekazerneerd


 
even spieken naar de Thaise overkant

 
en dan terug naar af


Toen we terug beneden kwamen, bleek er geen guesthouse meer te zijn, door de gevechten zijn de dorpen ingepalmd door het leger en niet voor toeristen beschikbaar.
Er zat dus niks anders op dan te slapen bij.... de toeristenpolitie !
Na een verkwikkende douche ( met heerlijk koud water ) en een lekkere maaltijd, konden we slapen op de houten planken..